Sluiten
Thuis in
uw dossier

Hysteroscopie geeft zekerheid

25-10-2017

Daphne en Ruurd Plas zijn blij dat dokter Hanstede, toen ze na een traject van bijna drie jaar een beetje moedeloos werden, zei: ‘Ik geef het nog niet op!’ Dolgelukkig met hun dochter Elin is Daphne’s advies aan de artsen helder: “Ga niet hannesen met echo’s of cycli bijhouden, of een eisprong checken, maar laat een hysteroscopie maken. Als het dan Asherman is, weet je waar je aan toe bent.”

“Na mijn eerste miskraam bleef menstruatie nagenoeg uit. Ik had een zeurend, trekkend gevoel in mijn buik. Ik vond op internet iets over de ziekte van Asherman en dacht ‘het zal toch niet..’ Mijn gynaecoloog wilde toch eerst mijn cyclus in kaart brengen, pas na 3 maanden stemde ze in met een hysteroscopie. Toen zij zei dat ze wilde gaan probéren de verklevingen – die er inderdaad zaten – te verwijderen, was mijn geduld op. Ik wilde naar Hoofddorp.”

Lang, intensief traject

Dokter Hanstede luistert anders, ze luistert écht, vindt Ruurd: “Zij volgde Daphne’s gevoel en dat klopte altijd. Het hele team is geweldig, maar niemand kon iets aan de miskramen doen. Daphne werd als de verklevingen weg waren, vrij snel zwanger. Bij 5, 6, 7, zelfs 8 weken ging het weer mis. Eerste keer werd het eruit gehaald, daarna weer wachten, vervolgens verklevingen, weer eruit, weer proberen, weer zwanger en steeds weer dat verdriet. Daar word je zo moedeloos van.”

Het beheerst je leven

“Voor onze omgeving was het ook lastig”, begrijpt Daphne. “Pas als je er in zit, weet je waarom je doorgaat. We hebben de afgelopen tijd best veel gemist. Die kinderwens beheerst je leven. Elke maand werd mijn baarmoedermond opgerekt, om verkleving te voorkomen. Eisprongtestjes om te kijken wanneer ik menstruatie kon verwachten. Het is belangrijk dat de kennis over Asherman verdiept en verspreid wordt, ik vond het prima dat artsen uit België en Duitsland meekeken tijdens een hysteroscopie. Ik zat in een trial, in de groep die geen hormonen kreeg.”

Eigen weg

“Fantastisch hoe dr Hanstede ons onze eigen keuzes heeft laten maken. Ze stond er wetenschappelijk gezien niet achter, maar heeft ons toch gesteund toen we naar Gent wilden. Daar geven ze hormonen, bloedverdunners en ontstekingsremmers preventief tijdens de zwangerschap om miskraam te voorkomen. En nu is Elin er!

Tot nu toe zijn er nog geen verklevingen. Een koperspiraal moet het open houden.

Nu eerst genieten van Elin. En wie weet over een tijdje een tweede.”